  |
|
|||
|
|
|||
ตำนาน..."นอกชานบ้านลานนา" ที่แสนคำ เมื่อแรกก่อตั้ง ร้านอาหาร แสนคำ มีชื่อเต็มว่า แสนคำเทอร์เรส ซึ่งเป็นการผนวกคำไทย แสนคำ กับคำว่า terrace ซึ่งแปลว่านอกชาน ด้วยเหตุผลที่ว่า พื้นที่เดิมของสโมสรหมู่บ้านอันเป็นพื้นที่ของร้านอาหารนั้นมีระเบียงอยู่ด้านนอกที่สามารถนั่งรับประทานอาหารได้ คล้ายๆเป็นชานนอกบ้าน แต่เนื่องจากร้านอาหารนี้เป็นร้านอาหารไทย และลักษณะพื้นที่ของสโมสรเดิมมิได้มีบรรยากาศของความเป็นไทยที่สอดคล้องกับแนวคิดเรื่อง นอกชาน ที่ได้กำหนดไว้แต่เดิมแต่อย่างใด จึงได้เกิดความคิดริเริ่มขึ้นใหม่ว่า บรรยากาศของร้านแสนคำควรจะได้รับการแก้ไขและปรับปรุงให้สอดคล้องกับแนวคิดที่ตั้งไว้แต่แรกเริ่ม เมื่อเรากล่าวถึง ชานบ้าน หรือ นอกชาน ในลักษณะของบ้านไทย เราจะพบว่า นอกชานมิได้เป็นเพียงมุมหนึ่งของบ้านที่มีไว้เพื่อนั่งเล่นนอกตัวอาคารเท่านั้น แต่นอกชานเป็นสถานที่ที่มีกิจกรรมต่างๆเกิดขึ้นมากมาย นอกชานอาจถือได้ว่าเป็นพื้นที่เอนกประสงค์ เช่น เป็นที่รับแขก รับประทานอาหาร นั่งเล่น นอนเล่น และ เป็นที่ทำงานฝีมือต่างๆ เช่น ทำจักสาน หรือ ทอผ้า การตกแต่งบริเวณภายนอกของอาคารจึงเริ่มต้นจากการใช้แนวคิดเรื่อง การจักสาน และการทอผ้า เป็นหลักโดยเริ่มจากบันไดที่นำสู่ห้องอาหาร ที่ใช้หวายถักทอราวบันได แล้วรับด้วยพื้นกระเบื้องที่จำลองและประยุกต์ลวดลายของผ้าทอพื้มเมืองนำไปสู่ประตูทางเข้าของห้องอาหารที่ได้รับการออกแบบให้เป็นลักษณะ ซุ้มประตู ที่จะต้องเดินลอดก่อนที่จะเข้าไปสู่ตัวบ้านและสู่ชานนอกบ้านที่มีความเป็นสัดส่วนและเป็นส่วนตัว ภาพจิตรกรรมที่ใช้ตกแต่งที่โถงบันไดและในบริเวณห้องอาหารหลังเปียโน เป็นผลงานของ วิชิต ไชยวงศ์ แห่งร้านกองดี ซึ่งเป็นภาพจิตรกรรมซึ่งสะท้อนแนวคิดเรื่องผ้าพื้นเมืองได้อย่างประณีตวิจิตร ภาพจิตรกรรมอีกส่วนหนึ่งเป็นผลงานแนวกึ่งจิตรกรรมฝาผนัง ของ สันติ จันทร์หนองสรวง ซึ่งแสดงภาพวิถีชีวิตรของชาวล้านนาที่เกี่ยวเนื่องกับการทอผ้าและการจักสาน ทั้งยังเป็นการให้บรรยากาศของชาวล้านนาดั้งเดิมในรูปของการถ่ายทอดทางศิลปะอีกด้วย ผนังด้านนอกของอาคารเป็นการจำลองรูปแบบของกำแพงวัด เพื่อให้เกิดความรู้สึกแข็งแรงมั่นคงและในขณะเดียวกันก็ได้ความรู้สึกที่อ่อนโยนจากแนวโค้งของบัวที่ส่วนล่างของกำแพง โครงสร้างอีกส่วนหนึ่งที่นำแนวคิดมาจากสถาปัตยกรรมทางศาสนาก็คือโครงสร้างของเพดานห้องโถงภายใน ซึ่งจำลองมาจากโครงสร้างหลังคาของวัดล้านนา ที่เรียกว่า ม้าต่างไหม เนื่องจากร้านแสนคำเป็นร้านอาหารไทย การตกแต่งภายในจึงมุ่งเน้นให้เกิดบรรยากาศของการ กินข้าวที่บ้าน และยิ่งไปกว่านั้น เป็นการ กินข้าวบนนอกชาน อีกด้วย ยุทธนา เหมาะประสิทธิ์ มัณฑนากร จึงได้ยกพื้นสองฟากของห้องโถงเดิมขึ้น เพื่อจำลองบรรยากาศของนอกชานโดยใช้เครื่องเรือน และเครื่องตกแต่งที่เกี่ยวเนื่องกับเครื่องจักรสานและการทอผ้า อันเป็นกิจกรรมที่เกิดขึ้นจริงบนนอกชานบ้านลานนา วัสดุธรรมชาติ ซึ่งในที่นี้ได้แก่หวาย ได้ถูกนำมาเป็นสื่อเสนอแนวคิด และอุปกรณ์ต่างๆ ที่นำมาจากหูกทอผ้าพื้นเมือง ได้ถูกนำมาจัดวางในลักษณะของเครื่องตกแต่งอย่างลงตัว ...ณ
ชานบ้านแห่งนี้จึงมีเรื่องราวมากมาย ทุกๆสิ่งในที่นี้มีที่มาที่ไป และมีแนวคิดในตัวของมันเอง...
|